பாதத்வய ப்ரபாஜால பராக்ருத ஸரோருஹா

பதவுரை

Pāda (பாத) – திருவடி.

Dvaya (த்வய) – இரண்டு.

Prabhā (ப்ரபா) – ஒளி; பிரகாசம்.

Jāla (ஜால) – வலை; பரவல்; பெருக்கம்.

Parākṛta (பராக்ருத) – மிஞ்சிய; வென்ற; ஒப்புயர்வில்லாத.

Saroruha (ஸரோருஹ) – தாமரை.

Pāda-dvaya-prabhā-jāla-parākṛta-saroruhā – தன் இரு திருவடிகளின் ஒளி, தாமரையின் அழகையும், ஒளியையும், மிஞ்சியவள்.

சொற்பொருள்

தன் இரு திருவடிகளின் பேரொளியால் தாமரையையும் மிஞ்சும் அழகுடன் விளங்குபவள்.

அல்லது,

அனைத்து மங்களங்களுக்கும் ஆதாரமாக விளங்கும் தெய்வீக திருவடிகளை உடையவள்.

இலக்கண விளக்கம்

Pāda-dvaya-prabhā-jāla-parākṛta-saroruhā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Pāda-dvaya – இரண்டு திருவடிகள்.
• Prabhā-jāla – பரந்து விரியும் ஒளி.
• Parākṛta – மிஞ்சிய; வென்ற.
• Saroruha – தாமரை.

எனவே, "இரு திருவடிகளின் பேரொளி தாமரையின் அழகையும் ஒளியையும் மிஞ்சுகிறது" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.

இங்கு தாமரை அழகின் உச்சமாக எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. ஆனால் அன்னையின் திருவடிகள் அதையும் மிஞ்சும் தெய்வீக மங்களத்தின் வடிவமாகப் போற்றப்படுகின்றன.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் திருநகங்களின் ஒளி பக்தர்களின் அறியாமை இருளை அகற்றுவதாகக் கூறப்பட்டது.

இத்திருநாமத்தில், அந்த ஒளி இன்னும் விரிவடைந்து, திருவடிகளின் முழுப் பேரொளியாக வர்ணிக்கப்படுகிறது.

இந்திய ஆன்மிக இலக்கியங்களில் தாமரை தூய்மை, அழகு, மங்களம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆனால் அன்னையின் திருவடிகள், அந்தத் தாமரையையும் மிஞ்சும் அழகும் அருளும் கொண்டவை.

ஏன்?

தாமரை கண்களுக்கு இன்பம் தருகிறது.

அன்னையின் திருவடிகள் ஆன்மாவிற்கு அமைதி தருகின்றன.

தாமரை காலையில் மலர்கிறது.

அன்னையின் திருவடிகள் பக்தரின் உள்ளத்தில் என்றும் மலர்கின்றன.

எனவே, இத்திருநாமம் அன்னையின் திருவடிகளே ஆன்மிக வாழ்வின் உயர்ந்த சரணமும், மங்களத்தின் நிரந்தர ஆதாரமும் என்பதை உணர்த்துகிறது.

புராண ஆதாரம்

லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), தேவர்கள், முனிவர்கள், யோகிகள் அனைவரும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருவடிகளை வணங்குவதாகப் போற்றுகிறது.

சக்தி மரபில், அன்னையின் திருவடிகள் அனைத்து வரங்களுக்கும், ஞானத்திற்கும், முக்திக்கும் ஆதாரமாகக் கருதப்படுகின்றன.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஷத் கூறுகிறது:

அன்னையின் திருவடிகள் அந்தப் பரம்பொருளை அடைய வழிகாட்டும் சரணமாக இத்திருநாமத்தில் போற்றப்படுகின்றன.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், திருவடி வழிபாடு சாதகரின் ஆன்மிகப் பயணத்தின் அடித்தளமாகக் கருதப்படுகிறது.

அன்னையின் திருவடிகளை மனத்தில் தியானிப்பது, அகங்காரத்தை விலக்கி, சரணாகதி உணர்வை வளர்க்கிறது.

அதுவே ஞானத்தின் கதவைத் திறக்கிறது.

வாழ்வியல் விளக்கம்

உயரமாக வளர விரும்பும் மரம்,

முதலில் ஆழமாக வேரூன்ற வேண்டும்.

அதுபோல,

உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்க்கையை வாழ விரும்புபவர்,

பணிவிலும் சரணாகதியிலும் நிலைநிற்க வேண்டும்.

அன்னையின் திருவடிகள், நமக்கு அந்தப் பணிவின் பாதையை நினைவூட்டுகின்றன

அமுத மலர்

தாமரை

குளத்தில் மலர்கிறது.

அன்னையின் திருவடி

பக்தரின் இதயத்தில் மலர்கிறது.

தியானச் சிந்தனை

• என் வாழ்க்கையில் பணிவை வளர்க்கிறேனா?
• அன்னையின் திருவடிகளை என் உயர்ந்த சரணமாக ஏற்றுள்ளேனா?
• இறையருளை நம்பி வாழ்க்கைப் பயணத்தை நடத்துகிறேனா?
• என் மனம் தினமும் ஆன்மிக ஒளியை நோக்கித் திரும்புகிறதா?

சுருக்கம்

"பாதத்வய ப்ரபாஜால பராக்ருத ஸரோருஹா" என்ற திருநாமம், தன் இரு திருவடிகளின் பேரொளியால் தாமரையையும் மிஞ்சும் மங்கள அழகுடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு தாமரை அழகின் அடையாளமாகக் கொள்ளப்பட்டாலும், அன்னையின் திருவடிகள் அதைவிட உயர்ந்த அருளும் ஞானமும் சரணாகதியும் நிறைந்த தெய்வீக வடிவமாக விளங்குகின்றன.

முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் திருநக ஒளி பக்தர்களின் அறியாமையை அகற்றுவதாகக் கூறப்பட்டது; இத்திருநாமத்தில் அவளது முழு திருவடிகளின் பேரொளி மங்களத்தின் உச்சமாக வர்ணிக்கப்படுகிறது. உபநிஷத்துகள் பரம்பொருளை அறிந்தாலே அமரநிலையை அடையலாம் என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், அன்னையின் திருவடிகள் ஞானம், சரணாகதி, முக்தி ஆகியவற்றின் ஆதாரமாகப் போற்றப்படுகின்றன. வாழ்வியல் நோக்கில், பணிவு, இறைநம்பிக்கை, சரணாகதி ஆகியவையே உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கான வேர்கள் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. பக்தரின் இதயத்தில் என்றும் மலர்ந்து, அருளொளியால் வாழ்வை நிறைவு செய்யும் நித்திய திருவுருவமே பாதத்வய ப்ரபாஜால பராக்ருத ஸரோருஹா.